Seni Üzmek İstemiyorum

     ''SENİ ÜZMEK İSTEMİYORUM'' (üzmek ne ki, hayatını zindana çeviririm)

''Seni üzmek istemiyorum'' diyen kim varsa, en çok onlar üzer bizi ... Nedense...

Demek ki;

beceremiyorlar adam gibi ilişkiler yaşamayı ya da cesaret edemiyorlar... 

Israr etmemek, ikinci şansı verip, zaman kaybetmemek lazım çoğu zaman...

Kendine güvenemeyen insanın bize ne faydası olur? 
Mutluluk ve huzur da bir faydadır hatta hayattaki en büyük fayda!
Herkesin yanında mutlu ve huzurlu olamazsınız deneseniz olmaz, zorlasanız olmaz yani öyle her zaman, her insanda olmaz, bulunmaz...

Mantıklı düşünen her insan, ''Aslında seni üzmek istemiyorum'' sözünü duyduğu an, karşı taraftan uzak durur, evet başarılı da olur... 

Peki ya  karşı taraf, bunu söylemesine rağmen sizden uzak durmuyorsa, duramıyorsa? Dengesizlikleriyle ne sizinle bir ilişki kurmaya ne de sizden uzak durmaya yanaşmıyorsa?
Siz ona adım atmaya çalışınca, kaçıyorsa? .......

İşte bence, çağımızın bir vebası da bu; sevmek isteyip, cesaret edememek buna rağmen ''ben gidiyorum'' demeden, gitmek! 
Korkup, savaşamamak, bunun yerine kolay ama duygusuz olan ilişkilere yönelmek...

Neden ''Gidiyorum'' diyemedikleri de aşikar çünkü geri dönüp, yoklayacak tekrar. Bakalım bıraktığı yerde misin, aldın mı hayatına bir başkasını, mutlu oldun mu, elini tutan, yüzünü güldüren,  başını omzuna koyduğun, mesajlarıyla seni gülümseten bir başkası oldu mu ????????

Bunların hepsi olur da, o da sen de bilemezsin mutlu oldun mu / O huzuru başkasında buldun mu?

Gece ve Doğru Adam

Çoğu zaman kimin doğru ya da yanlış olduğuna hislerimizle karar veriyoruz belki de hissedemediklerimizle....
Ya yanlışsa o hisler ya da hissedilemeyenler...
 Hayatımızın fırsatını ya da doğru insanı elimizin tersiyle itmişsek nerden bilicez bunu?
Doğru insanın doğruluğuna kim karar veriyor merak ediyorum hayatımıza giren birinin doğru adam nasıl anlayabiliriz?

Ben hissetmeyi deneyip, etkilenmediğimi fark edince; zaman çalmadan, kalp kırmadan, ah almadan gerçekleri/hissedemediklerimi söyledim. Hata mı yaptım?
Sessiz kalıp gitmek, ararsa açmamak, suçlu gibi kaçarak uzaklaşmak veya hislerine olumlu cevap vermiş izlenimiyle onu kandırmak daha mı doğru olurdu?
Belki kandırılmışımdır ama hiç kandırmadım sahteliğe bürünmedim. Buna rağmen herşey güllük gülistanlıkken bir "ben gidiyorum çünkü ....." bile demeyen insan müsvetteleri çok oldu hayatımda, bu durumun ne kadar pis ve lanet birşey olduğunu çok iyi bilirim. Bu yüzden kimseye bunu yapmadım, yapamam...

Özünde çok iyi biri olduğunu, yardımsever,  dost canlısı, beni düşünen sadece düşünmekle kalmayıp benim için adımlar atan hatta adım atmam için beni de destekleyen birisini bu gece hayatımdan çıkarttım. Dost/arkadaş olmak istedim, o istemeyince saygı duyup ondan vazgeçtim ve bu ne kadar doğru bilmiyorum !.. 
Kalbim, doğru karar verdin derken; mantığım onun kadar cesur, sözünün arkasında duran, sahip çıkan, benim için icraate geçen birini kolay kolay bulamayacağımı söylüyor. Ben kalbimi dinledim ve dönüşü olmayan bir yola girdim.
Doğru adam kim bilmiyorum, nasıl anlaşılıyor onu da bilemiyorum...
Yanlış zamanlarda doğru insanlarla tanışıp, bu fırsatı değerlendiremiyoruz belki de.... 
Kim/nerede/ne zaman/nasıl olur hiç öğrenememekten korkuyorum !....