Biraz MUTLULUK

Böylesine basit bir fotoğrafla ruh halimi paylaşmak istedim.

Neden mi? Çok değil biraz mutluluk istiyorum!
Kimin ahını almış olabilirim, kimin canını yakmış, kimin bedduasını almış olabilirim de; üzülen hep ben oluyorum?
Hiç mi doğru insan yok?
Herkes mi fazla dengesiz yoksa bende mi dengesiz çeker bir mıknatıs var bilemiyorum. 

Haftasonu şunu anladım ki; kiminin hayatında el üstünde tutulurken, kiminin hayatında yarım kiloluk yoğurt kadar değerin olmuyor!
Aylarca aptal gibi beni kafasında, kalbinde bir yere koyduğunu bana düşündüren, vicdan muhasebesinde tavan yaptıran, kendimi suçlu hissetmeme sebep olan birinin hayatında meğer hiç yerim yokmuş, sadece bana öyle gelmiş! 
Rutin hayatının içinde, öylesine heyecan olsun diye gelip gidiyormuş hayatıma meğerse...

Neden Amerikan filmlerindeki gibi ayrılamıyoruz bunu düşünürken... (yine Amerikan filmindeki ayrılıklara benzemedi) 

Ben aylarca onun hayatında zerremin olmadığını gördüm sinirlenmedim, ağlamadım. O da ''dur, gitme'' vs. demedi onun yerine ''eve yoğurt lazımmış'' diyip, yoğurdunu da alıp gitti işte böyle ayırdık yollarımızı... 
Sarılmadan, elele tutuşmadan hatta pek bakışmadan iki yabancı gibi.

Gidişine değil de, bir yoğurt kadar değerim yokmuş ona üzüldüm. Yoksa hayatı için risk almayan, kararsız, dengesiz, başlamadan biteceğine inanmış, yalnızlığı göze alamayacak kadar korkak, bana karşı birşey hissetmeyen, hislerinden bile emin olmayan birine üzülmem saçma olmaz mıydı?

YAN MASA EĞLENCELERİ

Ayrı masalarda, ayrı muhabbetlerdeyiz bundan böyle...

Henüz doğru dürüst başlayamayan, yanlış zaman/yanlış insan kombininden oluşan ilişkinin 

bitmesinden daha doğru, başka ne olabilir ki?

Hele ki, bittiği andan itibaren birbirini tekrar kazanmayı denemek yerine ilk iş,

 başkasını bulmak ise; o ilişkinin ne kadar yanlış olduğu aşikardır.

Hiç bir üzüntü, hiç bir acı duymazsın en sevilesi ayrılık biçimi ama 

aklında soru işaretleri kalır ya, o fenadır işte...

Sana ayırmadığı zamanları, sana verip tutmadığı sözleri kime verip,

 kiminle paylaşıyor bunu hiç umursamazsın da,

 o masada başkasıyla otururken, yalanlarla kandırmaya çalıştığı avı üzerinde

 itinayla çalışırken, karşısında  bir anda seni görsün istersin! 

Bu istek, bir cesaret yükler, eline de bir fırsat geçer ve kalkar gidersin.

Eğleneceğinin garantisi %100' dür!

Tam da, yan yana masalara denk geldiğinizi görmek; ayrı bir eğlence sebebidir. 

Oturup Celal ile Ceren filmindeki gibi tüküreyim de romantizm olsunlar hatta Cem Yılmaz 

gösterisindeki gibi garson edasıyla ''oo abicim kolay gelsin, ne verelim abimize'' muhabbetleri

ya da garsona bi kaş gözle yan masaya yanar döner meyve tabağı yollama isteği vs....

Senin gördüklerinle, onun seni gördüğündeki şaşkınlığıyla doyasıya eğlenirsin

 ve sana yakışanı yapar,

hiç maraz çıkarmadan, ses etmeden kalkar, salına salına mekanı terk edersin.

(Bu yazıyı okuyan herkese nacizane tavsiyemdir; Elinize böyle bir imkan geçerse, 

kesinlikle kalkıp gidin çünkü özgüven arttıran, 

kendi sabrınıza kendinizin şaşırdığı ve gerçekten eğlendiren bir hareket)

Bitti mi ?  -Hayır

Ben, başka mekana gidip kız kıza eğlencenin tadını çıkartmayı tercih ettim :)

Bu kez eğlenirken, yalnız değildim çünkü yanımdaki kız arkadaşım eski sevgilisiyle sırt sırta 

dans ediyordu (eski sevgilisinin elini tutan bir başka kız olduğunu sanırım söylemeye gerek yok :D)

Anladım ki;

Allah bu geceyi, bizi eğlendirmek ve bizi yalnız bırakırken aslında,

kimlerden koruduğunun cevabını bizzat göstermek için yaşatmış 

ve bu saatten sonra da gerçekten daha fazla eğlendim :)

Yazıyı burada bitirmem gerektiğinin farkındayım fakat ben de gecenin bittiğini sanarken,

bir telefon geldi ve başka hatunla romantik yemek yerken, bolca alkol alan

arkadaş, yanımda belirdi. 

O hala farkında olmayabilir ama gecenin sonunda, benim ondan anladığım;

bu saatten sonra kiminle, ne kadar içerse içsin

 aklında bir yerim olucak!

(bu sayede, birinin alkolü bırakmasına sebep olurum belki :) )

İnsana en büyük ceza; yanındaki başka, kalbindeki başka hadi biraz da böyle yaşa....